حدیث نبوی وارد است که از برای برادران مومن بر یکدیگر سی حق است:

اگر گناهی در حق او از برادر مومن سرزند یا تقصیری از او صادر شود از او بگذرد.

اگر غریب باشد دلداری او کند و با او مهربانی نماید.

چنانچه بر عیبی از او واقف باشد بپوشاند.

اگر لغزشی از او بوجود آید چشم از او بپوشاند.

اگر از او عذر خواهی کرد عذرش را بپذیرد.

اگر کسی غیبت برادر مومنی را کند او را منع نماید.

آنچه خیر او بداند به او برساند و پند و نصیحت از او بازنگیرد.

دوستی او را محافظت کند و شرایط دوستی را بجا آورد.

حقوق او را منظور داشته باشد.

اگر مریض باشد او را عیادت نماید.

به جنازه او حاضر شود .

هر وقت او را بخواند اجابت کند.

اگر هدیه ای از برای او فرستد قبول کند.

اگر با او نیکی کند مکافات کند.

اگر نعمتی از او برسد شکر آن را بجاآورد.

او را یاری نماید.

ناموس و عرض او را در اهلش محافظت نماید.

حاجت او را برآورد.

آنچه از او سوال نماید رد ننماید.

اگر عطسه کند تحیت او را نماید .

گمشده او را راهنمایی کند.

سلام او را جواب گوید.

با او به گفتار نیک تکلم نماید.

نعمت های او را نیکو شمارد.

قسم های او را تصدیق نماید.

با او دوستی کند و از دشمنی او احتراز کند.

او را یاری کند ، خواه ظالم باشد یا مظلوم ، و یاری او در وقت ظالم بودن
این است که او را از ظلم ممانعت کند و در وقت مظلوم بودن ، آنکه او را
در برابر ظالم اعانت کند.

او را تسلیم دشمنی نکند و خوار نگرداند او را به تنها گذاردنش.

از برای او دوست بدارد آنچه را از برای خود دوست داشته باشد از نیکیها.

از برای او مکروه شمارد آنچه از برای خود مکروه می شمارد از بدیها

***********************************************

برگرفته از کتاب معراج السعاده
نوشته عالم ربانی ملا احمد نراقی قدس سره